MySeries

The H.R.G. Files - Volume 7 - A Sea Change

Ik ben verkouden. Bedankt, Hayden. Ik heb de hele week met haar gewerkt en ze nieste alles onder. Ik heb het vage vermoeden dat het virus echt overgedragen werd door een burrito. Ze heeft het ding eerst toegetakeld voordat ze 'm aan mij gaf. Dat was maandag, voordat ik me realiseerde dat ze besmet was. Vlak erna begon het snotteren en niezen. Ik heb nog nooit een mens zo vaak haar neus zien snuiten in een week. Laten we hopen dat ik haar record niet breek.

Maar goed, vandaag ben ik thuis. Morgen beginnen we aan aflevering 17. Dat is een belangrijke voor mij, in het rijtje van "Company Man", die ook aflevering 17 was, of "Cautionary Tales". Deze aflevering heet "Cold Wars". Alle drie de titels bestaan uit twee woorden die met een C beginnen. Toeval? Ja, waarschijnlijk wel.

Hij wordt geloof ik niet voor februari uitgezonden. Ik kan je er niet veel over vertellen, behalve dat er een ontvoering en mentale ondervragingen in zitten. Het gaat een hele coole aflevering worden, een psychologische thriller. Als je hem mist zul je worden opgejaagd en... gerehabiliteerd worden.

De aflevering van gisteravond, "Villains", was een van mijn favorieten. Het gaf de Petrelli club een kans de tijd terug te zetten voor de hel losbrak. Ik vond het geweldig om Angela te zien als liefhebbende vrouw en moeder, wanhopig om haar man ervan te weerhouden Nathan iets verschrikkelijks aan te doen. Ik hou van haar tekst als ze Arthur vergiftigd: "I lied. It's not your mother's recipe." ["Ik loog. Het is niet je moeders recept.", red.] Ik vond het ook erg leuk Nathan te zien als keiharde officier van justitie, vastberaden Linderman op te bergen. Dat verhaal compleet omkeren en onthullen dat het Arthur is die de kaarten in handen had en niet Linderman, was een mooie zet.

"Villains" is geschreven door Rob Fresco en geregisseerd door Alan Arkush. Beiden hebben het fantastisch gedaan. Ik vond het mooi dat scènes naadloos aansloten op scènes uit de pilot of vorige afleveringen. Ondanks dat er een tijdsverschuiving was, heb ik niet het idee dat het verwarrend was.

Ik had een geweldige tijd met Kristen Bell, toen HRG Elle aanspoorde om Sylar te verleiden tot moord. Kristen is altijd geweldig om mee te werken, veel gelach, in de pauzes van haar Blackberry. Ze is operatief aan dat ding verbonden, maar ze pakt het geplaag op met humor en antwoord met een simpele verklaring: "Ik kan er niks aan doen. Ik leid een wereldrijk."

We filmden in de stad en er waren overal paparazzi. Zij en Hayden worden door jachthonden nagezeten. Wij mannen worden met rust gelaten; genegeerd, eigenlijk. Als ik een ander soort mens was zou ik me misschien beledigd voelen.

-----------------------------------------------------------

De Verkiezing: Zoals zoveel mensen ben ik geobsedeerd geweest met de verkiezingen. Het zal je verbazen dat Heroes grotendeels een liberale set is. Ik weet het, wat zijn de kansen? In Hollywood?! [Vrijwel heel Hollywood stond achter Barack Obama, red.] Het mooie daarvan is dat, als je liberaal bent, we het allemaal samen konden vieren. De crew werkte in de pauze door, zodat ze om 8 uur 's avonds klaar konden zijn. Dat was de tijd waarop de stemhokjes sloten aan de westkust en toen de verkiezing van Barack Obama bekend werd. (Microsoft Word heeft net Barack Obama onderstreept omdat hij 't niet herkent. Ik vraag me af hoe lang het duurt voordat dat verandert.)

Hoe je je ook voelde bij de verkiezing, ik denk niet dat iemand niet geroerd werd door het beeld van de Obama familie op dat podium in Chicago; van de juichende mensen en huilend van blijdschap over de hele wereld. Ik weet niet hoe iemand onverschillig zou kunnen zijn over ons genie van een politiek systeem, de vredige wisseling van de macht in een land van 350 miljoen mensen met echte en serieuze visies. En vooral, hoe kan iemand er onverschillig onder zijn bij het idee dat wij als land onze oorspronkelijke zonde konden overkomen en een gekleurde president kiezen om de simpele reden dat hij de beste kandidaat was?

Een laatste gedachte: bij de Rupublican National Convention hoorden we veel geringschattende opmerkingen over gemeenschapsorganisatie. Maar het was precies deze gemeenschap die Obama's overwinning vaststelde. Blokje voor blokje, kiesdistrict voor kiesdistrict, met $50 contributie tegelijk, dit was een presidentiële campagne die nog jaren en jaren bestudeerd en geïmiteerd zal worden.

Genoeg liberale Hollywood politiek. Ik bied mijn verontschuldigingen aan aan ieder die mijn gedachten niet deelt en die deze blog lezen voor showbiz en niet voor politiek. Maar dit is een mijlpaal die maar eenmaal in een leven voorkomt en ik kon het niet negeren. Trouwens, dit is Hollywood. Misschien verwachtte je de John Birch Society?

Ook mijn verontschuldigingen aan alle Spaans-sprekende mensen voor mijn tenenkrommende afscheid vorige keer. Hasta la proxima semana, allemaal!

Bron: The H.R.G. Files - Jack Coleman's Blog - 11 november 2008